داستان نان نازک از کجا شروع شد؟
شاید برات جالب باشه بدونی نان نازک قزوینی، که حالا یکی از شیرینیهای خاص و محبوب این شهره، از یه اتفاق ساده شروع شد.
حدود پنجاه سال پیش، خانواده قهرمانی توی محلهشون یه همسایهی ارمنی داشتن که هر سال موقع کریسمس، نون نازک مخصوص خودش رو درست میکرد.
یه نونی خیلی ظریف و معطر که داخلش بهجای مغز آجیل، یه چیزی شبیه “آرد داغ” یا همون حلوا میذاشت.
خانواده قهرمانی که خودشون عاشق تجربهکردن طعمهای جدید بودن، از اون ایده خوششون اومد.
اما چون اهل قزوین بودن و سلیقهی قزوینیها همیشه به سمت شیرینیهای پرمغز و خوشعطره، کمکم توی دستور اصلی تغییراتی دادن.
اونجا بود که نان نازک قزوینی به دنیا اومد؛ با همون نازکی و لطافت، ولی پر از مغز پسته و هل یا گردو و دارچین.
از اون موقع تا امروز، نان نازک تبدیل شده به یکی از شیرینیهای خاص و پرطرفدار قزوین که طعمش هر کسی رو عاشق میکنه.
فرق نان نازک پستهای با بقیه چیه؟
نان نازک توی قزوین معمولاً توی دو مدل درست میشه:
یکی گردویی، یکی پستهای.
مدل گردویی ترکیبی از گردو، شکر و دارچینه، ولی اون نوع پستهای… یه چیز دیگهست!
داخلش پر از پستهی تازهی خرد شده، هل و شکر هست، و وقتی پخته میشه، رنگ سبز پسته از لایههای طلایی خمیر بیرون میزنه.
هم خوشعطره، هم چشمنواز.
برای همینم هست که بیشتر مهمونیها، عیدها و حتی برای سوغات، نان نازک پستهای انتخاب اول مردم شده.
چی باعث میشه نان نازک پسته انقدر خوشطعم بشه؟
راز خوشمزگی این شیرینی فقط به پستهاش نیست.
خمیرش خودش یه دنیای جداست!
آرد نرم و تازه، تخممرغ، روغن، ماست با هم قاطی میشن تا یه خمیر لطیف درست شه.
بعد از استراحت، این خمیر باید انقدر نازک باز بشه که تقریباً دست از زیرش بشه!
وقتی مواد پستهای رو لای این خمیر میذارن و رولش میکنن، بوی هل و کره تو کل فضا پخش میشه.
بعدش هم میره تو فر و یه رنگ طلایی قشنگ میگیره که دلت نمیخواد حتی یه تیکهاش رو از دست بدی.
یه شیرینی که با خاطره گره خورده
خیلی از قزوینیها با بوی نان نازک بزرگ شدن.
اون بویی که از کارگاهها یا شیرینیپزیهای قدیمی میاومد، مخصوصاً وقتی تازه از فر درمیاومد، هنوزم برای خیلیها یادآور بچگیه.
نان نازک پستهای از اون شیرینیهاییه که هم برای پذیرایی عالیه، هم برای هدیه دادن.
یه جعبه ازش، هم خوشعطره، هم چشمگیر.
تازه، چون ترده و ماندگاری بالایی داره، برای سوغات قزوین هم گزینهی بینظیریه.
یه کم از پشت صحنهی «شیرینی سنتی رضا»
ما توی کارگاه شیرینی سنتی رضا، این نون نازک رو درست مثل همون سالهای قدیم میپزیم.
اما با یه فرق بزرگ:
از بهترین مواد اولیه و مغز پستهی تازه استفاده میکنیم.
ما باور داریم شیرینی سنتی رو باید با احترام به اصلش بپزیم؛ نه با عجله و مواد آماده.
خمیرها همه با دست آماده میشن، ضخامت هر لایه دقیق اندازهگیری میشه، برای مغزها از مغز پسته اعلا استفاده میشه. یعنی اینطوری بگم که پخت صحیح و بستهبندی مناسب، همه جزو اصول ماست.
همهی این ریزهکاریها باعث میشن طعم نهایی نان نازک پستهایهامون دقیقاً همون چیزی باشه که از یه شیرینی قزوینی اصیل انتظار داری.
اگه خواستی جزئیات بیشتری ببینی یا محصول رو از نزدیک ببینی،
حتماً یه سر بزن به صفحه نان نازک پستهای توی سایتمون.
چجوری بخوریم که بیشتر کیف کنیم؟
همونطور که قدیمیها میگفتن، نان نازک رو باید با چای تازهدم خورد!
یه استکان چای هلدار یا دارچینی کنارش، میتونه تجربهی خوردنش رو چند برابر کنه.
البته بعضیا هم کنار شربت یا قهوه تلخ میخورن، که اونم یه طعم خاص و جالب میده.
نکاتی برای نگهداری
نان نازک پستهای چون بافت تردی داره، بهتره توی ظرف دربدار و جای خنک نگهداری بشه.
لزوما نه یخچال، اما هوای گرم تابستون هم نه!
درست نگهش داری، تا سه هفته هم ترد و خوشعطر میمونه.
چرا نان نازک پستهای همیشه محبوب میمونه؟
جوابش سادهست: چون یه شیرینی متعادله.
نه خیلی شیرینه که دلت رو بزنه، نه زیادی ساده که حس خاصی نده.
یه تردی لطیف داره که وقتی توی دهنت خرد میشه، بوی هل و پسته میپیچه و یه لبخند بیاختیار میاد روی لبهات.
یه پیشنهاد از طرف ما
اگه دنبال یه سوغات خوشظاهر و خاص برای دوستات یا خانوادهات هستی، ترکیب نان نازک پستهای با چند مدل دیگه از شیرینیهای قزوینی مثل قطاب و کلوچه قزوین، یه پک جذاب و سنتی میسازه که مطمئن باش هرکی ببینه عاشقش میشه.
نان نازک پستهای فقط یه شیرینی نیست؛ یه تکه از تاریخ شیرینیپزی قزوین هست که هنوز هم با همون عشق و وسواس، توی کارگاههای قدیمی مثل «شیرینی سنتی رضا» پخته میشه.
پس دفعهی بعد که گذرت به قزوین افتاد یا خواستی یه شیرینی اصیل ایرانی رو امتحان کنی، یادت نره یه جعبه از نان نازک پستهای رضا رو با خودت ببری…
قول میدیم پشیمون نمیشی!
